15/90

Vormvoorschrift: hoewel het bezwaarschrift niet aangetekend was verzonden kan de appellant geen beroep doen op niet-ontvankelijkheid, nu blijkt dat appellant van het bezwaarschrift kennis heeft kunnen nemen. Het bepaalde in ord. 19-9-1 strekt slechts tot waarborg dat het bezwaarschrift inderdaad door de commissie wordt ontvangen.

Zaak ten gronde: ord. 12-4-1 verlangt overleg tussen kerkenraad en bruidspaar en laat geen ruimte voor de stelling dat volstaan kan worden met interne beraadslaging door de kerkenraad resulterend in diens beslissing en gemotiveerde mededeling aan het bruidspaar.
De kerkenraad heeft niet de vrijheid regels te stellen dat, behoudens uitzondering, huwelijk dienen te worden bevestigd door de dienstdoende plaatselijke predikant.
Al berust de uiteindelijke beslissing bij de kerkenraad, uit de formulering 'in overleg met' vloeit voort dat een verzoek van het bruidspaar - na uitwisseling van wederzijdse standpunten - slechts om gewichtige redenen mag worden geweigerd.
Uit art. IV KO en ord. 13-2-1 volgt niet dat de kerkelijke bevestiging is voorbehouden aan de plaatselijke predikant, met uitsluiting van anderen.