180

E. De situatie in de Gereformeerde Gemeenten

Dr. W. van ’t Spijker

 

De vereniging van 1869 werd niet door alle Kruisgemeenten toege­juicht. Een klein aantal van hen bleef zelfstandig. In 1907 wist Ds. G.H. Kersten deze tot een vereniging te brengen met een groep ker­ken die zich ontwikkeld had dank zij de activiteiten van Ds. Ledeboer en nog enkele andere kerken.
Als grondslag voor de eenheid der gemeenten werd de kerkorde van Dordrecht aangenomen. Zij werd in 1907 opnieuw uitgegeven en sindsdien herdrukt. Ook verzorgde Ds. Kersten een uitgave van de synodale acta van de synoden uit de zestiende eeuw. De artikelen uit de kerkorde, die door verandering van de verhouding tot de over­heid zijn weggevallen, zijn meestentijds tussen haakjes geplaatst.
Ook in tal van vrijere gereformeerde gemeenten vormt de Dordtse kerkorde nog steeds een leidraad voor kerkelijk handelen.

 

LITERATUUR

G.H. Kersten, In het voetspoor der vaderen: een toelichting in vraag en antwoord op de Schriftuurlijke orde en regel in het kerkelijk le­ven, Utrecht 1985.
K. de Gier, Toelichting op de Dordtse Kerkorde, Houten/Utrecht 19833.