Rutgers, F.L. (1890) II.1

|75|

 

BIJLAGE II.

Over de politieke approbatie van de Kerkenordening, naar de Dordtsche redactie van 1619, in de onderscheidene Provinciën.

(Zie hiervoren blzz. 30—32).

 

Gelderland.

Onder de uitgave van de Kerkenordening, die in 1620 voor „het Furstendom Gelre vnd Graefschap Zutphen” in het licht is gekomen, staat met betrekking tot de politieke approbatie het volgende besluit afgedrukt:

„Wy met rijpe overlesinghe ende examinatie der selver Kercken-Ordeninghe gedaen door Cantzler ende Raden met toedoen van onze Speciale daer toe Gecommitteerden uyte respective Quartieren, ende op alles ghelet hebbende, ende vindende dat de selve Kercken-Ordeninghe niet langher uytstel en kan verdraghen, hebben goetgevonden tot ruste ende eenicheydt der Kercken in desen Furstendomb ende Graeffschap de selve. Kercken-Ordnungh te approbieren, ratificieren, gelijc wy deselve approbieren ende ratificeren bij desen, uytghenomen de cleyne veranderinghe ende duydelijcke interpretatie: Soo wy naede constitutien van particuliere Kercken, Classen, Synoden, mede ooge genomen hebbende op de constitutie ende regeringhe van Desen Furstendomb ende Graeffschap bevonden hebben het sticht ende oirbaerlijckst te zijn. Ordonneren daerom ende bevelen hiermede de Dienaren des Godtlijcken Woordts, Kercken-Raden, Classicale ende Synodale vergaderinghen ende voorts allen anderen van wat qualiteyt ende conditie die sijn, ende dese eenichsins aengaen mach hem in desen na de voorsz. Kercken-Ordeninghe haer in hare respective Kerckenbedieninghe te reguleren alles by provisie ter tijdt ende tot dat anders over de selve Kercken-Ordeninghe by de samentlicke Vnieerde Provintien off by ons naeder ende speciaelder gheordonneert zijn sal, oock mede ongekrencket deser Landtschaps resolutie voor desen opt stuck ende beleyt der Kercken ghenomen. Aldus ghedaen tot Arnhem den XXI Julii XVIe twintich.

Onderstont
Ter ordonnantie als boven
Ende was onder-teeckent
J. Dibbets.

|76|

„Volghen de articulen daer inne de veranderinghe ende interpretatie gedaen is.

 

Art. 11.

„Op d’ander zijde sal den Kercken-Raedt als representerende de Gemeente oock gehouden zijn te bevorderen dat hare Dienaers van behoorlijck onderhoudt moghen versien worden: Sal oock den Kercken-Raedt de selve hare Dienaers niet verlaten sonder kennisse ende Oordeel des Classis, de welcke oock by gebreck van onderhout sullen oordeelen off de voorsz. Dienaers te versetten zijn off niet.

 

Art. 13.

„Soo het geschiedt dat eenighe Dienaers door ouderdom, sieckte off andersins onbequaem worden tot oeffeninghe hares Dienstes, soo sullen sy nochtans des niet te min d’eere ende den name eenes Dienaers behouden, ende vande Kercke die sy gedient hebben eerlicken in haren nootdruft versorget worden.

 

Art. 41.

„De Classes sullen met consent vande Overicheyt ende respective Quartieren op der selver goetvinden tweemael des Jaers mogen vergaderen, ende niet tot meerderen tijdt, ten ware de noodt vande Kercken ende respectieve Quartieren sulcx quame te vereyschen, ende de voorsz. Overicheyt ende de Gedeputeerden vande Quartieren voorgedragen zijnde, haer consent daer over vercreghen werde. Ende sullen deselve Classicale vergaderinghen bestaen uyt ghenabuerde Kercken, dewelcke elck eenen Dienaer ende eenen Ouderlinck ter plaetse ende tijde by hem int scheyden van elcke vergaderinge goet ghevonden, daer henen met behoorlijcke credentie afveerdighen sullen, in welcke t’samen-comste de Dienaers by ghebeurte, ofte andersins die vande selve vergaderinghe vercoren wort, presideren sullen, soo nochtans dat de selve tweemael aen een niet en sal moghen vercoren worden: Voorts sal de Praeses onder anderen eenen eyghelijcken afvraghen, off sy in hare Kercken haren Kercken-Eaedt vergaderinghe houden, off de Kerckelijcke discipline geoeffent wort, off die Armen ende Schooien besorght worden. Ten laetsten offer yet is daer inne sy het Ordeel ende hulpe der Classe tot rechte instellinge harer Kercken behoeven. Die Dienaer dien ’t inde voorgaende Classe opgheleyt was, sal een corte predicatie uyt Godts woordt doen, van welcke de andere oordeelen, ende soo daer in yet in ontbreeckt, aenwysen sullen. Ten laetsten sullen inde laetste vergaderinghe voor den particulieren Synoden vercoren worden, die op den selven Synodum gaen sullen.

J. Dibbets.”